به گزارش نویاب به نقل از تجارت نیوز، جالب است که توان قدرت خرید مسکن در کشورمان را با دیگر کشورها مقایسه کنیم.
نسبت متوسط قیمت مسکن به متوسط درآمد خانوار، در کنار میزان فقر مسکن (جمعیت افرادی که بیش از ۳۰درصد درآمدشان را به مسکن اختصاص میدهند) یکی از مهمترین شاخصهای سنجش دسترسی به مسکن است. در واقع این شاخص نشان میدهد که خانوارها باید چند سال درآمدشان را پسانداز کنند تا در کشور مورد نظر یک خانه فرضی ۹۰ متری با قیمت متوسط بخرند.
بررسیها نشان میدهد که طبق این شاخص، گرانترین قیمت مسکن نسبت به درآمد برای کشور سوریه است. نسبت قیمت مسکن به درآمد در سوریه به عدد عجیب ۸۸ رسیده است. یعنی یک خانوار با فرض این که هیچ خرجی نکند و تمام درآمدش را پسانداز کند بعد از ۸۸ سال میتواند در این کشور جنگزده خانهای بخرد.
غنا و جامایکا دو کشور بعدی هستند که دارای بیشترین نسبت قیمت مسکن به درآمد هستند. نکته جالب اما حضور چین در رده ششم این فهرست است. چین ششمین مسکن گران در دنیا را دارد و خانوارهای این کشور باید درآمد حدود ۳۸ سال خود را پسانداز کنند تا بتوانند خانهای ۹۰ متری بخرند.
هر چند شاید در وهله اول به نظر برسد که به خاطر جمعیت فوقالعاده زیاد، قیمت مسکن در این کشور در چنین سطوح بالایی قرار گرفته است. هر چند که جمعیت هم اثرگذار است اما به نظر میرسد سیاستهای دولتها برای ساماندهی بازار مسکن نقشی به مراتب بیشتر در قیمت این دارایی که مستقیما با معیشت مردم در ارتباط است، دارد.
بهعنوان مثال هند که دومین کشور پرجمعیت جهان است در این فهرست ۱۱۳ کشوری، در جایگاه ۹۶ قرار دارد و خانوارهای این کشور با وجود درآمد بسیار پایینی که دارند اگر درآمد خود را برای تنها ۷.۴ سال پسانداز کنند میتوانند یک خانه ۹۰ متری بخرند.
