به گزارش نویاب، به نقل از انجمن انبوه سازان استان تهران؛ رامین گوران، رئیس انجمن انبوهسازان استان تهران؛ با تمجید از سرعت عمل دولت در اسکان آسیبدیدگان، نسبت به یک «بحران فرهنگی» هشدار داد؛ او معتقد است: نوسازی کامل و بدون مطالعه، حافظه جمعی ملت را از بین میبرد و باید با الگوبرداری از تجربیات جهانی، بخشی از آثار جنگ را بهعنوان میراث تاریخی برای آیندگان حفظ کرد.
رئیس انجمن انبوهسازان استان تهران، ضمن اشاره به آغاز فرآیند بازسازی بناهای آسیبدیده از جنگ، بر ضرورت سرعتبخشی به این عملیات تأکید کرد. وی اظهار کرد: «اقدام دولت، شهرداریها و نهادهای مختلف برای آغاز سریع بازسازی، حرکتی ضروری و قابل تقدیر است. زمانی که خانوادهها سرپناه خود را از دست دادهاند، اولویت مطلق باید بازگرداندن آرامش و فراهم کردن امکان زندگی عادی برای مردم باشد.»
درسهایی از تجربه جهانی؛ شهرها روایتگر تاریخاند
گوران با فراتر رفتن از نگاه صرفاً عمرانی، به ابعاد هویتساز بازسازی اشاره کرد و افزود: «تجربه کشورهای توسعهیافته نشان میدهد بازسازی به معنای تخریب کامل گذشته نیست. در روسیه، آلمان و بسیاری از کشورهای اروپایی، برخی ساختمانهای آسیبدیده هرگز نوسازی نشدند؛ بلکه با حفظ جراحات جنگ، به موزهها و نمادهای شهری تبدیل گشتند تا نسلهای آینده بدانند ملتشان از چه مسیری عبور کرده است.»
هشدار نسبت به حذف حافظه جمعی
رئیس انجمن انبوهسازان تهران معتقد است که شهرها موجوداتی زنده و روایتگر تاریخ هستند. او تصریح کرد: «وقتی تمام آثار و نشانههای یک بحران را بدون مطالعه دقیق از کالبد شهر پاک میکنیم، در واقع بخشی از حافظه جمعی و هویت اجتماعی خود را حذف کردهایم. نباید اجازه دهیم فرآیند بازسازی به بهای فراموشی تاریخی تمام شود».
تشکیل کمیتههای تخصصی؛ ضرورت تفکیک نوسازی از تخریب
وی پیشنهاد داد که برای جلوگیری از نابودی اسناد زنده تاریخی، کارگروههای ویژهای تشکیل شود. گوران در این باره گفت: «لازم است کمیتههایی متشکل از معماران، جامعهشناسان، کارشناسان میراث فرهنگی و مدیران شهری تشکیل شوند تا آثاری را که قابلیت تبدیل شدن به “سند تاریخی” دارند، شناسایی و حفظ کنند. این ساختمانها فردا فقط یک سازه نیستند، بلکه بخشی از هویت این دوران خواهند بود.»
ترمیم روح شهر؛ فراتر از سازههای بتنی و فولادی
بخش دیگری از تحلیل رئیس انجمن انبوهسازان به ابعاد انسانی بحران اختصاص داشت. او تأکید کرد: «آسیب جنگ صرفاً کالبدی و مادی نیست. ما نباید بازسازی را به پروژههای سیمانی و فولادی محدود کنیم. خانوادههای آسیبدیده با فشارهای روانی و اجتماعی سنگینی دستبهگریبان هستند و ترمیم این جراحات روحی، بخشِ جداییناپذیرِ بازسازیِ واقعی است».
بازسازی؛ پلی میان گذشته و آینده
رامین گوران در پایان با تأکید بر لزوم تدوین برنامههای جامع فرهنگی و حمایتی خاطرنشان کرد: «کشورهای موفق، همزمان با ساختِ خیابانها، حس تعلق اجتماعی را نیز بازسازی کردند. آیندگان باید بدانند ما چه روزهایی را پشت سر گذاشتهایم. بازسازی نباید به معنای پاک کردن گذشته باشد؛ ما موظفیم ضمن ساختن آیندهای مدرن، بخشی از شناسنامه تاریخی کشور را برای نسلهای بعد به ارث بگذاریم».
