به گزارش نویاب به نقل از اتاق بازرگانی تهران؛ اعضای هیئت مدیره اتاق تجارت سرمایهگذاری افغانستان در ملاقات با دبیرکل و رئیس کمیسیون عمران، احداث و امور زیربنایی اتاق تهران، درباره ظرفیتها و موانع توسعه مناسبات اقتصادی و تجاری میان دو کشور به بحث و تبادل نظر پرداختند. در این نشست، دو طرف بر ضرورت طراحی سازوکارهایی برای سرمایهگذاری مشترک، اجرای پروژههای عملیاتی و تقویت ارتباطات بخش خصوصی ایران و افغانستان تاکید کردند.
در نشست مشترک هیئت تجاری افغانستان با دبیرکل اتاق تهران که با حضور معاون امور بینالملل و توسعه تجارت اتاق تهران و نایب رئیس کمیسیون عمران، احداث و امورزیربنایی اتاق برگزار شد، تشکیل کارگروه مشترک، تبادل هیئتهای تجاری و شناسایی پروژههای اولویتدار به ویژه در حوزه عمران مورد توافق قرار گرفت. عضو هیئت مدیره اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان در این دیدار، پیشنهاد تدوین نقشه راه ۹۰ روزه برای تبدیل مذاکرات به پروژههای عملیاتی را روی میز گذاشت.
در آغاز این جلسه، فریدون وردینژاد، دبیرکل اتاق تهران ضمن معرفی اجمالی ساختار و خدمات اتاق تهران، افغانستان را یکی از کشورهای دارای اولویت در تعاملات بینالمللی اتاق تهران عنوان کرد و تقویت ارتباط میان اتاقهای دو کشور را ضروری دانست.
وی در ادامه گفت: ایران و افغانستان به دلیل همجواری و ظرفیتهای مکمل، ناگزیر از همکاری با یکدیگر هستند. از این رو، باید تلاش کنیم کیفیت همکاریها افزایش یافته و روابط اقتصادی از تجارت صرف به سمت همکاری پایدار و سرمایهگذاری مشترک حرکت کند.
وردینژاد، تبادل منظم هیئتهای تجاری و حضور در نمایشگاههای تخصصی از جمله نمایشگاه تخصصی اکسپو در ایران را از ابزارهای موثر برای توسعه روابط اقتصادی دانست و گفت: اتاق تهران آمادگی دارد با اعزام هیئتهای تخصصی و بسترسازی برای حضور فعالان اقتصادی ایران در نمایشگاههای افغانستان، زمینه شناسایی فرصتها و شکلگیری همکاریهای جدید را فراهم کند.
دبیرکل اتاق تهران با بیان اینکه«هر دو کشور از مزیتهایی برخوردارند که در صورت ترکیب آنها، امکان اجرای پروژههای مشترک فراهم میشود»گفت: حوزههای معدن، ترانزیت، تامین مواد اولیه، انرژی، کشاورزی، صنعت ساختمان، زیرساخت و تجهیزات شهری از جمله حوزههایی است که ظرفیت همکاری میان دو طرف در آنها وجود دارد.
وردینژاد همچنین، امکان دسترسی افغانستان به آبهای آزاد از مسیر ایران را مورد اشاره قرار داد و سپس، پیشنهاد تشکیل کارگروهی مشترک میان اتاق تهران و اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان با همکاری سفارت افغانستان در ایران را مطرح کرد و گفت: این کارگروه باید کاملا پروژهمحور فعالیت کند و مشکلات فعالان اقتصادی در حوزه ارز، گمرک، ترانزیت و تجارت را بهصورت موردی بررسی و برای هر یک راهکار مشخص ارائه کند.
وی همچنین استفاده از ظرفیت تهاتر و ارزهای محلی را از راهکارهای قابل بررسی برای کاهش مشکلات ارزی عنوان کرد و گفت: موضوعاتی مانند صدور روادید، مجوز فعالیت و برخی مشکلات مقرراتی فعالان اقتصادی افغانستان در ایران نیز میتواند از سوی اتاق تهران مورد پیگیری قرار گیرد.
تشکیل کمیسیون مشترک در دستور کار قرار گیرد
در ادامه این نشست، میرا جان سلیمانخیل، رئیس اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان نیز با تشریح ساختار اتاق تحت مدیریت خود، ضرورت توسعه روابط اقتصادی با ایران را مورد تاکید قرار داد و پیشنهاد تشکیل کارگروه مشترک میان دو اتاق را به منظور شناسایی موانع تجاری و سرمایهگذاری و ارائه راهکار مطرح کرد.
سلیمانخیل با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی افغانستان توضیح داد که این کشور برای توسعه زیرساختها و تامین نیازهای بازار خود به همکاری با بخش خصوصی کشورهای منطقه از جمله ایران، نیاز دارد.
وی با اشاره به حجم واردات افغانستان بر ضرورت افزایش سهم ایران از بازار این کشور را ضروری خواند و گفت: رفع موانع در حوزههای گمرک، حملونقل، نقل و انتقال ارز و سایر موانع تجاری میتواند زمینه افزایش مبادلات دو کشور را فراهم کند.
رئیس اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان همچنین از اتاق تهران برای حضور در نمایشگاههای افغانستان دعوت کرد و گفت: حضور فعالان اقتصادی ایران در این رویدادها میتواند به شناسایی فرصتهای سرمایهگذاری و ایجاد ارتباط مستقیم میان شرکتهای دو کشور کمک کند.
فرصتهای سرمایهگذاری در بازار افغانستان
پس از آن، حمیدالله حبیبی، عضو هیئت مدیره اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان نیز با ارائه گزارشی به تشریح ظرفیتهای اقتصادی و زیرساختی این کشور پرداخت و هدف اصلی همکاری با ایران را تبدیل مزیت همجواری به پروژههای قابل اجرا، تولید مشترک و تقویت زنجیرههای ارزش عنوان کرد.
وی با اشاره به شاخصهای اقتصادی افغانستان گفت: تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۷.۳ میلیارد دلار، جمعیت ۴۳.۳۷ میلیون نفر و نیروی کار حدود ۱۵ میلیون نفر بوده است. صادرات افغانستان ۱.۸ میلیارد دلار و واردات آن ۱۰.۶ میلیارد دلار برآورد میشود که حدود ۳ میلیارد دلار آن از ایران تامین شده است.
حبیبی در بخش دیگری از سخنانش، نیاز سالانه سیمان در این کشور را حدود پنج میلیون تن عنوان کرد و افزود: این نیاز، فرصتهایی را برای شرکتهای ایرانی در حوزه تجهیزات کارخانههای سیمان، فولاد، شیشه، کاشی و سرامیک، ماشینآلات معدنی و خدمات مهندسی فراهم میکند.
وی صنعت ساختمان را یکی از نقاط اتکا برای آغاز همکاری توصیف کرد و گفت: افغانستان به حدود چهار میلیون واحد مسکونی نیاز دارد و بخش مهمی از این نیاز در شهرهای بزرگ متمرکز است.
این عضو هیئتمدیره اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان، توسعه راهها و خطوط ریلی، آب و فاضلاب و انرژی را از دیگر زمینههای مهم همکاری برشمرد و چهار مدل ورود شرکتهای ایرانی به بازار افغانستان، شامل نمایندگی و شبکه توزیع، تجارت و توزیع، مونتاژ و فرآوری با مشارکت طرف افغان و سرمایهگذاری مستقیم در پروژههای انرژی، معدن، لجستیک و زیرساخت را معرفی کرد.
وی پیشنهاد تدوین نقشه راه ۹۰ روزه برای تبدیل مذاکرات به پروژههای را مطرح کرد و گفت: فرصتهای سرمایهگذاری باید اولویتبندی شده و پروژههای اولویتدار برای مطالعات امکانسنجی، قرارداد و مشارکت انتخاب شوند. اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان آمادگی دارد اطلاعات بازار، مشاوره حقوقی و فنی ورد نیاز و فهرست شرکای محلی را در اختیار شرکتهای ایرانی قرار دهد.
اطلاعات و امنیت، دو دغدغه بخش خصوصی ایران
در ادامه، ایرج رهبر، رئیس کمیسیون عمران، احداث و امور زیربنایی اتاق تهران به ظرفیتهای ارائهشده از سوی طرف افغانستانی اشاره کرد و گفت: یکی از دلایل حضور محدود شرکتهای ایرانی در بازار افغانستان، نبود اطلاعات کافی درباره نیازها، پروژهها و فرصتهای این کشور است.
وی امنیت را یکی دیگر از دغدغههای فعالان اقتصادی ایران دانست و افزود: تحولات سالهای گذشته افغانستان باعث شده است بخشی از شرکتهای ایرانی درباره امنیت حضور در این کشور، اجرای پروژهها و سرمایهگذاری نگرانی داشته باشند. حال آنکه، ایجاد سازوکارهای اطمینانبخش و ارائه اطلاعات شفاف میتواند به کاهش این نگرانیها کمک کند.
کاهش ریسک، شرط حضور بخش خصوصی
رامین گوران، نایبرئیس کمیسیون عمران، احداث و امور زیربنایی اتاق تهران هم طی سخنانی، ظرفیت مهندسی ایران را قابل توجه توصیف کرد و گفت: تنها در هفت رشته تخصصی حوزه ساختمان، بیش از ۷۲۰ هزار مهندس عضو سازمان نظام مهندسی هستند. بخشی از این ظرفیت میتواند در بازارهای منطقه مورد استفاده قرار گیرد.
گوران، ضمانتنامهها، تعهدات قراردادی، حل اختلاف و داوری را از مهمترین موضوعات برای کاهش ریسک حضور شرکتهای ایرانی در افغانستان دانست و افزود: لازم است این مسائل میان دو طرف بهصورت روشن و قابل اتکا تعیین تکلیف شود.
حسن نظرزاده دباغ، از فعالان صنعت ساختمان نیز به توانمندی شرکتهای ایرانی در بهرهگیری از فناوریهای نوین ساخت اشاره کرد و گفت: شرکتهای ایرانی در حوزههایی مانند سازههای الاساف، قالبهای تونلی و فناوری چاپ سهبعدی ساختمان توانمندیهایی دارند که میتواند در پروژههای افغانستان مورد استفاده قرار گیرد.
در ادامه سایر حاضران نیز به طرح دیدگاهها و نظرات خود پرداختند و پس از آن، رئیس اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان با تاکید بر ضرورت ایجاد اطمینان برای سرمایهگذاران ایرانی گفت: افغانستان در سالهای اخیر مسیر جدیدی را طی کرده و موضوع امنیت و حمایت از سرمایهگذاری در این کشور از اهمیت ویژهای برخوردار است.
سلیمانخیل، همچنین از آمادگی افغانستان برای میزبانی از هیئتهای تجاری ایران خبر داد و گفت: فعالان اقتصادی ایرانی میتوانند برای بازدید، بازاریابی و بررسی فرصتهای سرمایهگذاری به افغانستان سفر کنند.
وی با اشاره به برگزاری نمایشگاه بینالمللی ابوحنیفه در افغانستان،این نمایشگاه را فرصت مناسبی برای آشنایی فعالان اقتصادی ایران با بازار افغانستان و بررسی فرصتهای تجاری و سرمایهگذاری دانست.
در پایان این نشست، دو طرف بر تداوم گفتوگوها، ایجاد سازوکار مشترک، تبادل هیئتهای تجاری، شناسایی پروژههای اولویتدار و حرکت از تفاهمهای کلی به سمت همکاریهای اجرایی و سرمایهگذاری مشترک تاکید کردند.
