دانیال قاسمی، انبوهساز و رئیس سابق سازمان نظام مهندسی ساختمان استان گلستان، در نخستین نشست تخصصی «ساختمانهای برند» با موضوع نقش مصالح استاندارد در اعتبار و اعتماد»، بر همین حلقه مغفول تاکید میکند؛ حلقهای که از نگاه وی با فرهنگسازی، آگاهی خریداران و شناساندن ارزش واقعی ساختمانهای استاندارد تکمیل میشود. وی معتقد است زمانی کیفیت در صنعت ساختمان نهادینه خواهد شد که خریدار، همانگونه که برای انتخاب یک خودروی باکیفیت تحقیق میکند، درباره مصالح، تاسیسات، شیوه اجرا و استانداردهای پنهان یک ساختمان نیز پرسشگر باشد. مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید.
* با توجه به تجربه شما در حوزه ساختوساز و سازمان نظام مهندسی، مهمترین مانع ارتقای کیفیت ساختمان را چه میدانید؟
بسیاری از مشکلاتی که امروز درباره کیفیت ساختوساز مطرح میشود، برای همه ما آشناست. چه در جایگاه فعالیت در سازمان نظام مهندسی و چه بهعنوان یک انبوهساز، بارها با این چالشها مواجه شدهام.
به اعتقاد من، علاوه بر قوانین و مقررات، باید زاویه نگاه خود را نیز تغییر دهیم. بروکراسی و ضوابط جای خود را دارند، اما تجربه سالهای گذشته نشان داده که برخی از این فرآیندها کارآمد بودهاند و برخی دیگر، صرفاً به مانعی برای سازندگان تبدیل شدهاند.
* منظورتان از تغییر زاویه نگاه چیست؟
ما معمولاً همه تمرکزمان را روی مقررات میگذاریم، در حالی که باید به سمت فرهنگسازی حرکت کنیم. برای مثال، اجرای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان یک ضرورت است، اما اگر بخواهیم از همان ابتدا همه الزامات را بهصورت کامل و یکباره اجرا کنیم، ممکن است برخی سازندگان از آن فاصله بگیرند. به نظر من، اجرای این مقررات باید مرحلهبهمرحله و همراه با ایجاد انگیزه و آگاهی باشد.
* فرهنگسازی چه نقشی در ارتقای کیفیت ساختمان دارد؟
وقتی مردم برای خرید خودرو، کیفیت را ملاک قرار میدهند، درباره ساختمان هم باید همین نگاه شکل بگیرد. اگر خریدار بداند یک ساختمان استاندارد چه ویژگیهایی دارد، خودش به دنبال محصول باکیفیت خواهد رفت. متاسفانه در سالهایی که فعالیت ساختمانی داشتهام، حتی یک خریدار از من درباره جزئیاتی مانند تاسیسات، سیستم آتشنشانی، پمپ آب یا کیفیت زیرساختهای ساختمان سؤال نکرده است. این یعنی مصرفکننده هنوز شناخت کافی از معیارهای کیفیت ندارد.
* در این میان، مسئولیت نهادهای تخصصی و رسانهها چیست؟
همه باید نقشآفرین باشند؛ از سازمان نظام مهندسی، شهرداری و ادارهکل استاندارد گرفته تا رسانهها. باید به مردم آموزش دهیم که یک ساختمان باکیفیت چه حداقلهایی دارد و چرا پرداخت هزینه بیشتر برای یک ساختمان استاندارد، در بلندمدت به نفع خریدار است.
* منظور شما از «ساختمان برند» چیست؟
اگر ساختمانی با رعایت اصول فنی و استفاده از مصالح استاندارد ساخته شده باشد، طبیعی است که ممکن است قیمت بالاتری نسبت به ساختمان مجاور داشته باشد. اما خریدار در مقابل، تا سالها از نظر بهرهبرداری با مشکلات کمتری روبهرو خواهد شد. این همان مفهوم ساختمان برند است؛ ساختمانی که کیفیت آن برای خریدار اطمینان ایجاد میکند.
* برای رسیدن به این نقطه، چه اقداماتی باید در اولویت قرار گیرد؟
فرآیندهای اداری باید اصلاح و بهروز شوند، اما در کنار آن نباید از فرهنگسازی غافل شویم. همانطور که امروز هیچکس بدون مراجعه به پزشک درباره درمان تصمیم نمیگیرد، باید در حوزه ساختوساز هم این فرهنگ ایجاد شود که کیفیت فنی ساختمان اهمیت دارد. مردم نباید فقط به ظاهر ساختمان توجه کنند؛ آنچه دیده نمیشود، یعنی کیفیت اجرا، تأسیسات و زیرساختها، ارزش واقعی یک ساختمان را تعیین میکند.
* جمعبندی شما از این بحث چیست؟
* اگر همه دستگاهها و فعالان این حوزه، از سازندگان و مهندسان گرفته تا دستگاههای اجرایی و رسانهها، در مسیر فرهنگسازی و ارتقای آگاهی عمومی همراه شوند، کیفیت به یک مطالبه اجتماعی تبدیل میشود. آن زمان بازار نیز به سمت تولید ساختمانهای استاندارد و برند حرکت خواهد کرد؛ ساختمانهایی که نهتنها ظاهر مناسبی دارند، بلکه از نظر فنی نیز قابل اعتماد و ماندگار هستند.
