به گزارش نویاب ساختمانهای برند، پیش از آنکه در طراحی یا اجرا متمایز شوند، به مصالح استاندارد و نظارت مؤثر از مبدأ نیاز دارند؛ موضوعی که سید مسعود پیغمبری آن را نخستین گام در ارتقای کیفیت ساختوساز میداند. کیفیت در صنعت ساختمان، مفهومی فراتر از ظاهر یک پروژه یا استفاده از چند متریال شناختهشده است. ساختمانی که قرار است سالها محل زندگی، کار و سرمایهگذاری باشد، زمانی میتواند «استاندارد» تلقی شود که تمام حلقههای زنجیره ساخت، از تولید مصالح و تدوین استانداردها گرفته تا نظارت، اجرا و بهرهگیری از نیروی انسانی متخصص، در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
با وجود تاکید فراوان بر ضرورت رعایت استانداردها، بسیاری از سازندگان همچنان با چالشهایی مانند دسترسی به مصالح باکیفیت، نبود نظام موثر کنترل کیفیت در مبدا، کمبود استادکاران آموزشدیده و فشارهای اقتصادی مواجهاند؛ چالشهایی که در نهایت بر کیفیت ساختمان و رضایت بهرهبردار تاثیر مستقیم میگذارند.
در حاشیه میزگرد «ساختمانهای برند» با موضوع «نقش مصالح استاندارد در اعتبار و اعتماد»، با سید مسعود پیغمبری، انبوهساز و فعال باسابقه صنعت ساختمان که بیش از دو دهه در حوزه طراحی، نظارت و اجرای پروژههای ساختمانی فعالیت دارد، درباره الزامات ساخت ساختمانهای استاندارد، موانع موجود و نقش هر یک از ارکان صنعت ساختمان در ارتقای کیفیت ساختوساز به گفتوگو نشستیم.
* شما همواره تاکید کردهاید که هویتی که از یک سازنده باقی میماند، کیفیت ساختمانی است که تحویل مردم میدهد و رضایت بهرهبردار برای شما اهمیت ویژهای دارد. با این نگاه، امروز اگر یک سازنده بخواهد ساختمانی کاملا استاندارد احداث کند، آیا زیرساختهای لازم برای این کار فراهم است؟
من بهعنوان کسی که خارج از فضای دولتی فعالیت میکنم و بیش از ۲۰ سال است در حوزه طراحی، نظارت و اجرای ساختمان حضور دارم، چالشهای مختلفی را در این مسیر دیدهام. برای اینکه بتوانیم یک ساختمان استاندارد تولید کنیم و آن را به مصرفکننده تحویل بدهیم، همه باید در این مسیر با هم همکاری داشته باشیم. اگر بخواهم ریزتر به موضوع نگاه کنم، معتقدم ادارات و ارگانهای دولتی میتوانند از همان ابتدا با ارائه و اعمال استانداردهای لازم، مسیر را برای سازندگان هموارتر کنند.
* یکی از دغدغههای همیشگی سازندگان، کیفیت مصالح ساختمانی است. به نظر شما در این بخش چه مشکلاتی وجود دارد؟
اگر در بعضی بخشها خیال سازنده راحت باشد، کار هم با اطمینان بیشتری پیش میرود. حتی درباره مصالح سادهای مثل آجر یا ماسه، که در همه ساختمانها استفاده میشود، امروز دغدغه سازندگان این است که از کدام کارخانه خرید کنند و کدام تولیدکننده کیفیت بهتری دارد. همین ماسه وارد کارخانه بتن میشود، بتن تولید میشود، به پروژه میآید و بعد آزمایش میشود. درباره میلگرد شاید شرایط بهتر باشد، چون کارخانههای بزرگتر استانداردهای مشخصتری دارند، اما اگر کنترل کیفیت مصالح از همان مبدأ انجام شود، قطعاً کالاهای باکیفیتتری به دست ناظران و مجریان خواهد رسید.
