به گزارش نویاب، سید محمد مرتضوی، در جلسه انبوه سازان گلستان، با حضور نماینده دستگاه های دولتی، اظهار کرد: با وجود پشتوانههای قانونی و حتی همراهی مجلس برای بهکارگیری منابع بانکی در بخش مسکن، خروجی ملموس و مؤثری در ایجاد مسکن اجتماعی دیده نمیشود و از همان ابتدا هم کارشناسان هشدار داده بودند که منابع مالی کافی برای اجرای نهضت ملی مسکن وجود ندارد و امروز این نارسایی در میدان عمل کاملاً نمایان شده است.
رئیس انجمن انبوه سازان مسکن و ساختمان استان گلستان، با بیان اینکه همه ذینفعان صنعت ساختمان در شرایط کنونی دچار مشکل شدهاند، افزود: هیچکدام از فعالان این حوزه از وضع موجود رضایت ندارند و این واقعیت یک پیام روشن دارد؛ اگر این پیام توسط مسئولان، مدیران و ذینفعان دریافت نشود، مسیر فعلی همچنان با اشکال ادامه پیدا میکند و ما بیشازپیش در این بنبست فرو خواهیم رفت.
وی ادامه داد: این گرفتاری راهحل دارد، اما نه به صورت انفرادی؛ همه باید دور یک میز بنشینیم، منافع و تدابیرمان را روی هم بگذاریم و به یک راهبرد عملی، واقعی و قابل اجرا برسیم.
مرتضوی، تورم را اصلیترین مانع تولید مسکن دانست و گفت: تورم را نه مردم خلق کردهاند، نه سازندگان و نه حتی شهرداریها؛ اگرچه ممکن است برخی تصمیمات، مانند افزایش عوارض صدور پروانه، در مقاطعی به آن دامن بزند، اما در شرایط عادی نمیتوان شهرداری یا سازمان نظام مهندسی را مقصر اصلی دانست.
رئیس انجمن انبوه سازان مسکن و ساختمان استان گلستان گفت: ما به عنوان بخش خصوصی، همواره خواستار کنترل تورم و رفع محدودیتها و تحریمها بودهایم، اما این مسائل خارج از اختیار ماست.
او تأکید کرد: آنچه در این جلسات باید دنبال شود، راهکارهای اجرایی و عملی در سطح شهر و استان است؛ راهکارهایی که منافع همه ذینفعان را تأمین کند و موجب شتاب گرفتن پروژههای ساختوساز و بازگشت سرمایههای قفلشده شود.
مسیر کوچک سازی مسکن را جدی نگرفتیم و به بحران رسیدیم
مرتضوی یکی از راهکارهای مهم مغفولمانده را «کوچکسازی مسکن» عنوان کرد و ادامه داد: در سالهای گذشته میتوانستیم بهسمت ساخت واحدهای کوچکتر حرکت کنیم، اما این مسیر را جدی نگرفتیم. زمانی الگوی ساخت در شهر گرگان ۱۰۰ متر مربع تعریف شده بود، اما امروز با توجه به کاهش قدرت خرید مردم، این الگو باید کاهش پیدا کند. بازار مسکن کوچک شده، اما سیاستهای ساخت همچنان بزرگمقیاس باقی مانده است.
وی اظهار کرد: امروز اگر بخواهیم واحدهای ۶۰ یا ۷۰ متری در مناطقی بسازیم، با موانع متعددی روبهرو میشویم؛ از مساحت زمین گرفته تا الزامات پارکینگ و محدودیتهایی که در طرحهای تفصیلی پیشبینی شده است. اینها تخلف نیستند، بلکه تدابیری هستند که با نگاه کاملاً ایدهآلگرایانه در طرحهای شهری تدوین شده و امروز به مانع تبدیل شدهاند.
مرتضوی گفت: در گذشته امکان طراحی و اجرای واحدهای کوچک وجود داشت، اما امروز همان فضا بسته شده است. ما شرایطی ایجاد کردهایم که یا باید تکواحدی بسازیم، یا برای چندواحدی شدن به کمیسیون ماده پنج و مسیرهای پرچالش اداری مراجعه کنیم؛ مسیری که در بسیاری موارد به توقف پروژهها، صدور احکام متعدد و قفل شدن منابع سازندگان منجر شده است.
او ادامه داد: در شهری که قدرت خرید پاسخگوی واحدهای ۱۵۰ متری نیست، ما مجبور به ساخت همین واحدها هستیم و در نهایت محصولی تولید میکنیم که خریداری ندارد. در گذشته میتوانستیم پیشفروش کنیم، اما امروز عوامل تورمی حتی این راه را هم مسدود کردهاند. بخشی از بحران فعلی را خودمان با سیاستگذاریهای اشتباه بهوجود آوردهایم.
با انتقاد از وضعیت پارکینگ در شهرها گفت: سالهاست مشکل پارکینگ در ساختمانها و محلات حل نشده است. طبق قانون، جرایم کسری یا حذف پارکینگ باید صرف احداث پارکینگهای عمومی و محلهای شود، اما در ۲۰ سال گذشته، چه میزان از این منابع صرف این هدف شده است؟ تقریباً هیچ. در حالی که در بسیاری از شهرهای توسعهیافته، الزاماً پارکینگ در ساختمان وجود ندارد و شهر به سمت پارکینگهای عمومی و محلهای هدایت شده است.
وی در پایان تصریح کرد: بخشی از این گرهها از طریق اصلاح طرحهای تفصیلی و تصمیمات در کمیسیونهای استانی قابل حل است. اگر اراده جدی برای بازنگری در مقررات و کنار گذاشتن نگاه ایدهآلگرای غیرقابل اجرا وجود داشته باشد، میتوان مسیر تولید مسکن را دوباره باز کرد و امید را به بازار بازگرداند.
مرتضوی ادامه روند فعلی، یعنی تداوم بحران، قفل منابع را عاملی برای دورتر شدن آرزوی خانهدار شدن مردم دانست.
