حذف تدریجی سوزنی برگ ها برای نجات جنگل| جنگلداری نوین اقدامی برای حفاظت و پایداری

به گزارش نویاب، بهرام رستاقی،با اشاره به اجرای طرح جنگلداری نوین در برخی عرصه‌های جنگلی استان اظهار کرد: در این طرح، انتخاب و حذف درختان بر اساس بررسی‌های فنی و کارشناسی انجام می‌شود و هدف اصلی، برداشت چوب یا کسب درآمد اقتصادی نیست، بلکه اصلاح ساختار جنگل و ارتقای عملکرد اکولوژیک آن است.

وی افزود: درختان شکسته، افتاده، بیمار و همچنین گونه‌هایی که سایه‌اندازی بیشتری بر نهال‌های پهن‌برگ دارند، در اولویت بررسی قرار می‌گیرند و حذف درختان به صورت محدود و تدریجی انجام خواهد شد.

رستاقی با بیان اینکه در برخی عرصه‌ها به دلیل اجرای عملیات پرورشی، زمینه رشد گونه‌های پهن‌برگ فراهم شده است، تصریح کرد: کاهش تدریجی سوزنی‌برگ‌ها می‌تواند به افزایش تنوع زیستی، بهبود شرایط خاک و فراهم شدن امکان رشد گونه‌های بومی کمک کند.

معاون امور جنگل منابع طبیعی گلستان ادامه داد: سوزنی‌برگ‌ها به دلیل ویژگی‌های زیستی خود، آب بیشتری مصرف می‌کنند و بقایای آنها نیز دیرتر تجزیه شده و می‌تواند بر شرایط خاک اثر بگذارد. همچنین تراکم بالای این گونه‌ها در برخی مناطق، ریسک آتش‌سوزی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین مدیریت تدریجی آنها بخشی از اقدامات حفاظتی جنگل است.

وی تأکید کرد: در مناطق شیب‌دار، هرگونه اقدام با حساسیت بیشتری بررسی می‌شود و اگر پوشش جنگلی نقش حفاظتی خود را ایفا کند، هیچ‌گونه برداشتی انجام نخواهد شد؛ چراکه حفظ پوشش گیاهی برای جلوگیری از فرسایش خاک اهمیت اساسی دارد.

رستاقی با اشاره به الزامات طرح جنگلداری نوین گفت: در این طرح، ثبت دیجیتال، نشانه‌گذاری، ثبت مشخصات و موقعیت درختان با GPS، تصویربرداری قبل و بعد از عملیات و مستندسازی مورد توجه قرار گرفته و امکان ارزیابی عرصه پس از اجرای عملیات نیز وجود دارد.

وی خاطرنشان کرد: در عرصه‌هایی که پوشش جنگلی بر اثر بادافتادگی یا عوامل دیگر از بین رفته و امکان برداشت وجود ندارد، هیچ عملیات بهره‌برداری انجام نمی‌شود و اقدامات صرفاً بر احیا، کاشت گونه‌های بومی و توسعه جنگل متمرکز خواهد بود.

رستاقی همچنین گفت: درآمدهای حاصل از این حوزه نیز برای حفاظت، احیا و توسعه جنگل هزینه می‌شود و بخشی از آن مطابق قانون به عنوان بهره مالکانه به خزانه دولت واریز خواهد شد.

وی در پایان با تأکید بر نقش نظارت عمومی اظهار کرد: طرح جنگلداری نوین قابلیت اصلاح و ارزیابی دارد و رسانه‌ها و جامعه می‌توانند با حضور در عرصه‌ها، روند اجرای طرح را بررسی و در صورت مشاهده اشکال، آن را مطالبه و نقد کنند.