به گزارش نویاب؛ نجمه جهان تیغ؛ بازار همواره یکی از مهمترین شاخصهای سنجش وضعیت اقتصادی کشور بوده است. بازاریان نه تنها تامینکنندگان کالا و خدمات مورد نیاز مردم هستند، بلکه نبض تحولات اقتصادی را نیز زودتر از بسیاری از بخشهای دیگر احساس میکنند. امروز اما آنچه در بازارهای کشور دیده میشود، بیش از هر چیز نشانهای از سردرگمی، بیثباتی و نگرانی فعالان اقتصادی است.
در شرایطی که قیمت بسیاری از کالاها به صورت روزانه و حتی ساعتی تغییر میکند، کسبه و بازاریان عملاً توان قیمتگذاری دقیق را از دست دادهاند. فروشندهای که صبح کالایی را با یک قیمت خریداری میکند، عصر همان روز با نرخ جدیدی برای تامین همان کالا مواجه میشود. این وضعیت نه تنها برنامهریزی اقتصادی را برای واحدهای صنفی دشوار کرده، بلکه اعتماد میان فروشنده و مشتری را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
واقعیت این است که بخش عمدهای از مشکلات امروز بازار، ریشه در سیاستهای کلان اقتصادی دارد؛ سیاستهایی که آثار آن مستقیماً بر دوش بازاریان و اصناف سنگینی میکند. افزایش هزینههای تولید، نوسانات نرخ ارز، رشد هزینههای حملونقل، مالیات، بیمه و سایر هزینههای جاری، باعث شده حاشیه سود بسیاری از واحدهای صنفی به حداقل برسد. در چنین شرایطی، بازار و بازاریان در حال پرداخت هزینه تصمیماتی هستند که خارج از حوزه اختیار و مدیریت آنها اتخاذ میشود.
نتیجه این فشارها را میتوان در تغییر چهره بازار مشاهده کرد. بسیاری از کسبه برای ادامه فعالیت ناچار به تعدیل نیرو شدهاند. کارگرانی که سالها در کنار صاحبان کسبوکار فعالیت میکردند، امروز به دلیل کاهش درآمد واحدهای صنفی از چرخه کار خارج شدهاند. در مواردی نیز شرایط به اندازهای دشوار شده که برخی فعالان صنفی ترجیح دادهاند جواز کسب خود را باطل کرده و فعالیت اقتصادی را متوقف کنند؛ چرا که ادامه کار دیگر توجیه اقتصادی ندارد.
البته نمیتوان تأثیر تحولات سیاسی و شرایط منطقهای را نیز نادیده گرفت. هرگونه تنش سیاسی یا ابهام در فضای بینالمللی، به سرعت خود را در بازار نشان میدهد. با این حال، آنچه بیش از هر چیز بازار را آزار میدهد، نه صرفاً وقوع یک رویداد سیاسی، بلکه تداوم بیثباتی و نبود چشماندازی روشن برای آینده است.
بازار بیش از هر چیز به آرامش، پیشبینیپذیری و ثبات نیاز دارد. بازاریان انتظار معجزه ندارند؛ آنها تنها میخواهند بدانند کالایی که امروز خریداری میکنند، فردا با چه شرایطی قابل جایگزینی است و آیا میتوانند برای کسبوکار خود برنامهریزی کنند یا خیر. بدون ایجاد ثبات در متغیرهای اقتصادی و بدون حمایت واقعی از بخش خصوصی و اصناف، روند تعطیلی تدریجی واحدهای صنفی و کوچکتر شدن بازار ادامه خواهد یافت.
بازار امروز بیش از آنکه نیازمند وعده باشد، به تصمیمات مؤثر و سیاستهای پایدار نیاز دارد؛ چرا که تداوم این وضعیت نه تنها معیشت بازاریان، بلکه اشتغال هزاران نفر و پویایی اقتصاد کشور را با تهدید جدی مواجه خواهد کرد.
