داود بیدار در گفتوگو با خبرنگار نویاب با اشاره به نقش کلیدی صنعت ساختمان در اقتصاد کشور اظهار کرد: حدود یکسوم اقتصاد ایران به صنعت ساختمان وابسته است و این بخش میتواند محرک بسیاری از صنایع دیگر باشد؛ ظرفیتی که تاکنون مورد توجه جدی قرار نگرفته است.
همبنیانگذار و مدیرعامل گروه «تالی پارک» با تاکید بر ظرفیت بالای اشتغالزایی این صنعت افزود: با وجود نیاز فعلی کشور به حدود ۱۰ میلیون واحد مسکونی، از این ظرفیت بهدرستی استفاده نشده و همین مسئله به گسترش پدیده بدمسکنی و حتی اشکالی مانند اجاره پشتبامها منجر شده است.
بیدار تصریح کرد: صنعت ساختمان میتواند موتور محرک اقتصاد باشد، اما در عمل از این توان بهرهبرداری نشده است. انبوهسازی و توسعهگری تنها حوزهای است که دولت نتوانسته به آن ورود کند و در مواقعی هم که ورود کرده عملکرد قابل قبولی نداشته است.
وی یکی از مهمترین ضعفهای دولت را عدم اختصاص تسهیلات موثر به توسعهدهندگان دانست و گفت: به کسانی که قصد راهاندازی کارخانه دارند تسهیلات مناسبی اعطا میشود، اما در صنعت ساختمان چنین حمایتی وجود ندارد و اگر وامی هم پرداخت میشود، رقم آن بسیار ناچیز است. حداقل باید ۳۰ درصد ارزش مسکن بهعنوان تسهیلات پرداخت شود تا انگیزه لازم را ایجاد کند.
مدیرعامل گروه تالی پارک ادامه داد: نیاز به مسکن وجود دارد، اما تقاضا شکل نمیگیرد؛ چرا که منابع مالی در اختیار مردم و سازندگان نیست. با وجود صحبتهای فراوان درباره نهضت ملی مسکن، بانکها عملا از پرداخت تسهیلات در این حوزه عقبنشینی کردهاند.
بیدار همچنین با انتقاد از طولانی بودن روند صدور مجوزها گفت: مدت زمان صدور پروانه ساخت در ایران بسیار طولانی است و گاهی یک سازنده برای دریافت مجوز باید حدود دو سال منتظر بماند؛ در حالی که وعده صدور دوماهه داده میشود، اما این وعدهها هرگز محقق نشده است و ارادهای جدی برای اصلاح این روند وجود ندارد.
وی با اشاره به عدم حمایت دستگاههای خدماترسان از انبوهسازان اظهار کرد: کیفیت ساخت در پروژههای انبوهسازی بهمراتب بالاتر از ساختوسازهای خرد است، اما با این حال، دستگاهها بهجای حمایت، تمام بار مسئولیتها را بر دوش انبوهسازان میاندازند؛ بهگونهای که گاهی حتی تامین زیرساختهایی مانند برق نیز به سازندگان واگذار میشود.
بیدار در پایان تاکید کرد: این رویکردها باعث افزایش هزینه ساخت شده و در نهایت این هزینهها به مصرفکننده نهایی تحمیل میشود.
