به گزارش نویاب به نقل از صنعت غذا و کشاورزی، محمدرضا مرتضوی در حاشیه همایش نقش صنعت کنسرو در تامین امنیت غذایی و اولین نمایشگاه تخصصی صنعت کنسرو و صنایع وابسته به خبرنگار ما گفت: تاریخچه صنعت کنسرو در ایران پر افتخار است. برندهای یک یک، دلپذیر، مهرام، بهروز، روژین، میهن، خوشبخت، لادن و شیلتون و … همگی نامهای آشنا و پرافتخار صنعت هستند.
رئیس هیئت مدیره کانون انجمن صنفی صنایع غذایی ایران با بیان اینکه بهترین غذایی که در دوران جنگ به دست سربازان می رسید محصولات کنسروی بود، افزود: با یک قوطی کنسرو لوبیا جان یک رزمنده تازه میشد تا در مرزهای کشور خدمت کند.
وی گفت: در دهه چهل هیچ یک از محصولات سس یا کنسرو ساخت ایران نبودند و به ایران وارد می شدند در صورتی که به خاطر نوع زمینهای کشاورزی، وجود آفتاب و چهار فصل بودن آب و هوا، تمام مزهها به بهترین شکل در کشور تولید میشد.
رئیس هیئت مدیره کانون انجمن صنفی صنایع غذایی ایران با بیان اینکه صنعت کنسرو بخش کشاورزی را نیز حمایت میکند، عنوان کرد: مزههای توت فرنگی، گوجه فرنگی، گیلاس و سیب ایران در دنیا بی نظیر است و تبدیل آنها به محصولات ماندگار و قابل نگهداری از اتلاف آنها جلوگیری میکند.
مرتضوی در ادامه گفت: ۱۲۰ میلیون تن محصولات باغی به لطف صنایع تبدیلی به خوبی و سلامت به دست مصرفکنندگان میرسد.
وی ضمن اشاره به اینکه در حوزه صنعت کنسرو کارشناسان فوق العاده خبرهای در کشور تربیت شدهاند و کارآفرینان بزرگ نقشهای پررنگی بازی کردهاند، ادامه داد: نیروهای برخی از این شرکتها مانند گروه زر و شیرین عسل حتی از پرسنل وزارت جهاد بیشتر است.
این فعال صنعت غذا گفت: صنعت کنسرو با حمایت و سازماندهی افرادی چون مرحوم شاهرخ ظهیری و بهروز فروتن رشد موزونی داشته است و امروز شاهد پیشرفت تکنیکی، فنی و نیروی انسانی در این صنعت هستیم.
رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی آردسازان ایران اظهار کرد: با نگاهی به تاریخ ایران و با وجود استعدادهای خارقالعاده همچنان جای پیشرفت وجود دارد.
وی ضمن قدردانی از سید مظفر عبدالله بنیانگذار کشت و صنعت روژین تاک، گفت: فعالیتهای ایشان در زمینه کشت قراردادی، توسعه صنعتی، سرمایه گذاری و ریشهدار کردن تولید صنعتی در کشور باید در کتابها نوشت و در دانشگاهها تدریس کرد.
محمدرضا مرتضوی در پایان با بیان اینکه برای جلوگیری از مهاجرت افراد نخبه از کشور، بای زمینه فعالیت آنها در کشور مهیا شود، افزود: اینگونه سهم ایران از اقتصاد جهانی بیش از یک درصد خواهد بود، تولید ناخالص داخلی از ۴۰۰ میلیارد دلار فراتر خواهد رفت و درآمد سرانه بیش از ۵۰۰۰هزار دلار خواهد بود.
