به گزارش نویاب، خالی بودن سازه های رنگ و رو رفته و مستعمل تبلیغات محیطی گرگان، این روزها بیشتر از هر زمان دیگری، رخ نمایی می کند و عمده رسانه های تبلیغات شهری در مرکز گلستان، در سال ۱۴۰۲، رسما چندین ماه است که پیمانکار ندارد و شهرداری گرگان بدون بهره گیری از روش های معمول برون سپاری، همچنان به آزمون و خطا مشغول است. روند پرفراز و نشیبی که تا امروز، همه ذی نفعان آن، ناراضی به نظر می رسند، از شهرداری واعضای شورای شهر گرفته تا کانون های تبلیغاتی، اداره کل فرهنگ و ارشاد، صاحبان کسب و کارها و… همه و همه در وضعیتی گرفتار آمده اند که تاکنون راهی برای برون رفت آن حاصل نشده است. اما چرا و چگونه ماجرا بدینجا رسید؟
سازه های نا ایمن و زشت!
تبلیغات شهری گرگان، دارای ۶ رسانه تبلیغاتی است. استند (سازه های کنار خیابان ها)، پل هوایی (عابر پیاده)، بیلبورد (سازه های بزرگ بلوار ناهاخوران و کمربندی)، لایت باکس (سازه های وسط بلوار ناهارخوران)، تلویزیون شهری (میدان ولیعصر) و ایستگاه های اتوبوس. همه این رسانه ها، مجموعا با حدود ۲۰۰ سازه، بار تبلیغات محیطی را به دوش می کشند. سازه هایی که از ساخت و نصب آنان بیش از ۱۰ سال می گذرد و طی سال های اخیر، گهگاه با باد و طوفانی، از جای کنده شده و خساراتی به بار آورده است. می توان گفت حدود ۵۰ درصد از این سازه ها، علاوه بر زشتی و نازیبایی و عدم جانمایی صحیح، از ایمنی مناسب هم برخوردار نیست. تلویزیون شهری هم پس از یک دهه به رسانه ای کاملا مستعمل در یکی از مهم ترین میادین شهر تبدیل شده است!
می توان گفت حدود ۵۰ درصد از این سازه ها، علاوه بر زشتی و نازیبایی و عدم جانمایی صحیح، از ایمنی مناسب هم برخوردار نیست
متولی کدام سازمان باشد؟ سیما و منظر یا فرهنگی و ورزشی؟
تبلیغات محیطی در اکثر شهرهای کشور به دلیل ماهیت آن، زیر مجموعه حوزه سیما و منظر شهری است. تا حدود ۱۰ سال پیش نیز در گرگان نیز چنین بود، اما در همان سالها، پس از کش و قوس های فراوان و بروز مشکلات اجرایی و حقوقی و عدم حصول توافق بین شهرداری و شورای شهر در نوع مدیریت تبلیغات محیطی، شورای وقت با مصوبه ای مدیریت تبلیغات محیطی شهر را به سازمان فرهنگی و ورزشی شهرداری سپرد. در طی دهه گذشته، سازمان فرهنگی و ورزشی، متولی و ناظر تبلیغات شهری و البته برگزار کننده مزایده واگذاری به بخش خصوصی بوده است. روندی که به علت عدم ساماندهی اصولی تبلیغات، عدم ثبات مدیریتی سازمان در دهه گذشته، تقاضاهای مکرر و نامعقول دستگاه های اجرایی برای اکران رایگان تبلیغات، نگاه نامناسب برخی اعضای ادوار شورا به مقوله تبلیغات، منفعت طلبی بی رویه برخی پیمانکاران و… بخشی از مشکلات امروز را پدید آورده است.
افزایش بها، تنها راه چاره!
امروزه تبلیغات محیطی به عنوان یکی از منابع مهم درآمدی شهرداری ها شناخته می شود و در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ مورد توجه است اما در دوسال گذشته شهرداری گرگان به دلیل اصرار بر تک فروشی سازه های تبلیغاتی و ناتوانی در برونسپاری، عملا بخش زیادی از این درآمد را از دست داده است. هرچند که شهرداری از اظهار شفاف بیلان درآمدی در ۲ سال گذشته خودداری می نماید، اما شنیده ها و برآورد ها حاکی از ضرر چند میلیاردی شهرداری از محل اجاره فضاهای تبلیغاتی شهری به دلیل عدم برگزاری مزایده و تعیین پیمانکار است.
عدم خلاقیت!
هرچند شهرداری گرگان نیز مانند بسیاری از شهرداری های کشور در ۲۰ سال گذشته سعی در افزایش درآمد خود از محل تبلیغات محیطی شهری داشته است، اما ناتوان در تعریف راههای صحیح و البته بدون نگاه نوآورانه و خلاقانه، تنها روش را در افزایش بهای تبلیغات محیطی دیده، به گونه ای که موجب افزایش بی رویه قیمت تبلیغات در شهر گرگان بوده است.
چالش جدید تبلیغات شهری!
این روزها بیش از دو سال است که با پایان قراردادهای پیمانکاران تبلیغات محیطی، پس از برگزاری ۷-۶ مزایده هنوز تکلیف موضوع روشن نشده است. با لغو مزایدات، هر بار به دلایلی همچون نقص مدارک شرکت کنندگان، عدم تایید لایحه شهرداری در شورا، لجاجت و تاکید برخی از اعضای شورای شهر بر نظرات شخصی و… موضوع فرجامی نیافته است.
ضمن آنکه به اظهار مدیران کانون های تبلیغاتی، شهرداری از برگزاری یک مزایده بدون نقص ناتوان بوده است. مزایداتی که هر بار اغلاط و اشکلات همیشگی و بدیهی در متن مزایدات، موجب اصلاح و تجدید مزایدات، حتی با روش عجیب ارسال پیامک! شده است.
به اظهار مدیران کانون های تبلیغاتی، شهرداری از برگزاری یک مزایده بدون نقص ناتوان بوده است. مزایداتی که هر بار اغلاط و اشکلات همیشگی و بدیهی در متن مزایدات، موجب اصلاح و تجدید مزایدات، حتی با روش عجیب ارسال پیامک! شده است
واگذاری تبلیغات به مناطق و افزایش قیمت!
اقدام عجیب تر شهرداری پس از جدال عجیب و غریب اعضای شورا در جلسه بررسی لایحه شهرداری جهت عقد قرارداد با پیمانکاران برنده مزایده قانونی و تصمیم برای واگذاری اجرای تبلیغات شهری به مناطق بوده است. به بیان ساده تر آگهی دهنده برای اجرای تبلیغات در سطح سه منطقه شهرداری و روی مثلا دو سازه تبلیغاتی در شهر گرگان باید به هر سه منطقه شهرداری مراجعه و بسته به حجم فضای مورد نیاز چندین قرارداد منعقد کند!
روندی عجیب و غریب که صرف نظر از اشکالات قانونی احتمالی، اگر نگوییم نابخردانه، تصمیمی ناشایست و غیر معمول بوده است. روندی که با گذشت مدت کوتاهی، شهرداری های مناطق را وادار کرد، به برگزاری مزایده فکر کنند! البته در حجم کار و مدت زمانی که نیاز به مصوبه شورا نداشته باشد و به قولی در سقف اختیارات شهردار و مناطق باشد!
علاوه بر آن افزایش بهای خدمات بر اساس رویه ای متفاوت در مناطق شهرداری، موجب افزایش ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصدی بهای تبلیغات شده است و در بهار سالی که سال مهار تورم نام گرفت، شهرداری بهای تبلیغات را ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصد افزایش داد.
با همه آنچه گفته شد، هنوز تبلیغات شهری گرگان به سرانجامی نرسیده است. با بلاتکلیفی موضوع، شهرداری بعضا از دریافت آگهی و اکران پرهیز کرده است و بعضا به پذیرش و اکران آگهی اقدام کرده است. در مناطق ۳ گانه شهرداری، وحدت رویه ای درست مشاهده نمی شود و شهروندان با رفتارهای چندگانه مناطق مواجه هستند….
نویاب تلاش می کند در گزارش های بعدی نیز به زوایای دیگری از موضوع بپردازد.
