به گزارش نویاب به نقل از مهر، یکی از ریشههای عدم توازن در پیشرفت مناطق مختلف، تمرکزگرایی و تجمع منابع و اختیارات است. دولت سیزدهم از بدو فعالیت، افزایش اختیارات استانها برای حل مشکلات اقتصادی و توسعه متوازن مناطق را دنبال کرده است. رویکردی که در لایحه بودجه ۱۴۰۲ بسیار پررنگتر شده است.
واگذاری طرحها و پروژههای عمرانی ملی در سطح استان به استان، پیشبینی تشکیل صندوقهای عدالت و پیشرفت استانی، ایفای نقش شورای برنامهریزی استان در فرایند تصمیمگیری در مورد عوارض بر ارزشافزوده از تصمیمات مهم این بخش است.
در سنوات گذشته هزینهکرد درآمدهای مازاد استانی در بخشهای دیگر موجب کاهش انگیزه مدیران استانی شده بود؛ از سوی دیگر با توجه به واریز منابع حاصل از فروش اموال به خزانه و عدم مصرف آن در استان، دستگاههای استانی گام مهمی برای واگذاری اموال مازاد برنمیداشتند؛ اما بر اساس لایحه بودجه ۱۴۰۲ اختیارات مازاد مالیاتی و حقوق و بهره مالکانه معادن به استانها واگذار شده است.
از سوی دیگر استانها مجازند برای اجرای طرحهای عمرانی استان، اموال غیرمنقول خود را بفروشند و همچنین استانها قادر خواهند بود ادارات استانی خود را تجمیع کنند.
