به گزارش نویاب به نقل از برنا، مهدی بستانچی در ابتدای این گفتوگو با اشاره به وضعیت قطبهای صنعتی در قلب ایران میگوید: «واقعیت تلخی پیش روی ماست؛ الگوی استقرار صنایع آببر در مناطق مرکزی، نه با منطق اقتصادی جور درمیآید و نه با اصول پایداری زیستمحیطی. فولاد مبارکه با ظرفیت تولید ۷ تا ۸ میلیون تن، در حالی در فلات مرکزی فعالیت میکند که ما با بحران مزمن آب و ریسکهای جدی تمرکز صنعتی مواجه هستیم. امروز باید با صراحت بگوییم که زمان بازنگری در این نقشه فرا رسیده است.»
مکران؛ سرمایهگذاری ۵ میلیارد دلاری برای بقای رقابتپذیری
رئیس شورای هماهنگی شهرکهای صنعتی سراسر کشور، سواحل مکران را راه حل نهایی این چالش میداند و میافزاید: «انتقال تدریجی صنعت فولاد به سواحل مکران، یک انتخاب راهبردی و اجتنابناپذیر است. برآوردهای ما نشان میدهد احداث یک مجتمع فولادی مدرن در جنوب، به ۳ تا ۵ میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد. شاید در نگاه اول این عدد سنگین باشد، اما وقتی مزایایی مثل دسترسی نامحدود به آب دریا، حذف هزینههای گزاف لجستیک و افزایش توان رقابت در بازارهای جهانی را کنار هم میگذاریم، این هزینه کاملاً توجیهپذیر و در واقع یک سرمایهگذاری برای بقای صنعت است.»
شوک ممنوع؛ انتقال باید «مدیریتشده» باشد
بستانچی با هشدار نسبت به تبعات اجتماعی جابهجاییهای شتابزده، تأکید میکند: «مساله اصلی ما فقط ساخت کارخانه جدید در مکران نیست؛ بلکه مدیریت سرنوشت هزاران نفر است که زندگیشان به فولاد اصفهان گره خورده. فولاد مبارکه ستون فقرات اقتصاد منطقه است. هرگونه حرکت نسنجیده میتواند منجر به شوک اقتصادی و نارضایتی اجتماعی شود. پیشنهاد ما یک برنامه انتقال تدریجی ۷ تا ۱۰ ساله است تا سرمایه انسانی آسیب نبیند.»
اصفهانِ پس از فولاد؛ فراتر از گردشگری
وی در پاسخ به این سوال که جایگزین این صنعت در اصفهان چه خواهد بود، خاطرنشان میکند: «اصفهان نیازمند یک بازسازی اقتصادی هدفمند است. ما باید حداقل ۱۰ هزار شغل پایدار جدید در این استان ایجاد کنیم. نباید تصور کرد که گردشگری به تنهایی جای فولاد را میگیرد. اصفهانِ آینده باید بر پایه یک اقتصاد ترکیبی بنا شود؛ ترکیبی از صنایع پیشرفته «کمآببر»، شرکتهای دانشبنیان، خدمات فنی مهندسی و صنایع خلاق. خروج فولاد نباید تهدید باشد، بلکه باید به فرصتی برای بازتعریف جایگاه اصفهان تبدیل شود.»
۵ فرمان برای اقدام فوری دولت
رئیس شورای هماهنگی شهرکهای صنعتی سراسر کشور، راهکار عملیاتی خروج از بنبست فعلی را در ۵ محور خلاصه میکند:
- تشکیل ستاد ملی انتقال: ایجاد یک ساختار فرابخشی زیر نظر مستقیم دولت برای عبور از سد بروکراسی.
- اولویتبخشی به پروژه مکران: آغاز فوری فاز نخست پروژه در جنوب برای اعتمادسازی در بخش خصوصی.
- بسته حمایتی نیروی انسانی: طراحی مشوقهای واقعی برای انتقال نیروهای کلیدی و مدلهای کاری منعطف.
- بودجه بازسازی اصفهان: تخصیص منابع مستقل برای توسعه صنایع جایگزین در فلات مرکزی.
- شفافیت در زمانبندی: اعلام یک نقشه راه دقیق تا سرمایهگذاران و مردم تکلیف خود را بدانند.
آزمون شجاعت در حکمرانی
بستانچی در پایان گفتوگو با برنا تأکید کرد: «انتقال صنعت فولاد، صرفاً جابهجایی چند دستگاه و سوله نیست؛ بلکه آزمون بزرگ توان حکمرانی ما در مدیریت یک تحول ملی است. اگر با شجاعت و نگاه بلندمدت وارد این جراحی شویم، یکی از مهمترین اصلاحات ساختاری تاریخ اقتصاد ایران را رقم زدهایم که نتیجه آن، امنیت آبی در مرکز و شکوفایی صنعتی در سواحل جنوبی خواهد بود.»
