محسن باصر در گفتوگو با نویاب اظهار کرد: یک مشکل اساسی که در طرح و ساخت وجود دارد این است که ساختار نظام فنی و اجرایی ما ساختاری بسیار قدیمی و با روندی اشتباه است.
عضو حقیقی انجمن انبوه سازان مسکن استان تهران افزود: اصل طرح و ساخت این است که همزمان با طراحی، اجرای پروژه را هم پیش ببریم اما در نظام فنی و اجرایی ما کارفرما مشاوری را برای انجام طراحی معرفی می کند و پس از طراحی به سراغ ساخت و اجرا می روند که در این شیوه مجری دخل و تصرفی در طراحی ندارد.
وی گفت: طرح و ساخت یک ضرورت است که در آن مهندسی ارزش معنا می یابد و در زمان هم صرفه جویی می شود، ضمن اینکه طراحی هم معنی پیدا می کند.
وی در ادامه به لزوم صنعتی سازی در صنعت ساختمان اشاره کرد: انبوه سازی زمانی معنا پیدا می کند که با روش های صنعتی انجام شود.
باصر گفت: صنعتی سازی که در حال حاضر با مبحث ۱۱ مقررات ملی ساختمان تعریف می شود یک مسئله «من درآوردی» و غیر اصولی است.
وی بیان کرد: صنعتی سازی یعنی کیفیت، هزینه و سرعت در حالی که در تعاریف صنعتی سازی این موضوعات مطرح نیست.
باصر ادامه داد: در مواردی می گویند اینکه مصالحی در کارخانه ساخته می شود یعنی صنعتی است و در کمال تعجب برخی مصالح ساختمانی را در زمره صنعتی سازی می برند. به عنوان مثال می گویند چون پنجره در کارخانه یو پی وی سی ساخته شده پس صنعتی است و اگر در کارگاه ساخته شود صنعتی نیست!
وی با بیان اینکه تمام این تصورات غیر اصولی و غیر حرفه ای است، بیان کرد: در موضوع صنعتی سازی دچار نقص قانون هستیم که باید در لایه های کلان دولت اقداماتی انجام شود.
این عضو حقیقی انجمن انبوه سازان اظهار کرد: در دانشگاه هم پایه و اساس مناسبی برای موضوعات صنعتی وجود ندارد و برای دانشجویان شفاف نیست.
وی بیان کرد: علاوه بر آن گرفتار مشکلات فرهنگی اساسی هستیم این در حالی است که پایه و اساس در نظام اجتماعی، اخلاقی، ساخت و ساز باید بر مبنای کار درست باشد تا کار غلط مشخص شود.
باصر بیان کرد: مشکل دیگری که با آن مواجه هستیم این است که می خواهیم به اصطلاح چرخ را از نو اختراع کنیم و ورود تکنولوژی را جدی نگرفتیم این در حالی است که می توانیم طبق الگوهای درست جهانی پیش برویم.
