به گزارش نویاب، رضا مبصری، در مراسم دیدار نخبگان دامپزشکی استان با ریاست سازمان نظام دامپزشکی کشور اظهار کرد: ستاد تنظیم بازار کلا، به جای تنظیم بازار، دست تولید کنندگان را بسته است و امکان رشد را گرفته است.
دبیر انجمن تولیدکنندگان زنجیره ای مرغ ایران، با انتقاد از قیمت گذاری دستوری، آن را مانع رشد تولید دانست و افزود: ظرفیت های تولیدی گلستان در صنعت طیور بسیار بیشتر از وضعیت فعلی است اما به دلیل تصمیمات ناگهانی آن ها بدون مشورت و مشارکت ذی نفع و بخش خصوصی، فضای رشد به اندازه ظرفیت واقعی را ندارد.
مبصری با تاکید بر این که تصمیم ها و دستورالعمل های خلق الساعه تولید کننده را دلسرد می کند، گفت: دولتمردان باید گلستان را به دلیل نقش کلیدی که در تامین ۳۶روز غذای مردم کشور ویژه ببیند اما هنوز این موضوع محقق نشده است.
وی با تاکید بر این که استان گلستان امکان کشتار و تولید مرغ گرید A,B و A+ را دارد، یادآور شد: چرا نباید این استان با این همه توانمندی در این زمینه توسعه پیدا کند و فقط بخاطر نگه داشت بازار و مرغ ارزان برای مردم از کیفیت آن کم کنیم.
با سلام و احترام
اینجانب با توجه به تجربه و فعالیت در حوزه پرورش مرغ گوشتی، پیشنهادی در زمینه مدیریت و تخصیص نهادههای دامی دارم که به اعتقاد بنده میتواند بهصورت همزمان منافع مرغدار، دولت و بازار مرغ را تأمین کند.
پیشنهاد اصلی این است که تخصیص نهاده صرفاً بر اساس تعداد جوجه تحویلی به مرغدار انجام نشود، بلکه بخشی از نهاده در ابتدای دوره و بخش دیگر بر اساس عملکرد واقعی مرغداری در پایان دوره تخصیص داده شود.
به عنوان نمونه، در ابتدای جوجهریزی، ۵۰ درصد سهم پایه نهاده در اختیار مرغدار قرار گیرد و بخش باقیمانده تا پایان دوره نگهداری شود. در پایان دوره، عملکرد واقعی مرغداری بر اساس شاخصهایی مانند میزان تلفات، تعداد مرغ تحویلی به کشتارگاه، وزن نهایی، مصرف خوراک، ضریب تبدیل و سایر شاخصهای قابل اندازهگیری بررسی شود.
برای هر مرغدار یک «کارنامه عملکرد مرغداری» ایجاد شود که نشان دهد عملکرد واحد در هر دوره تا چه میزان اصولی، استاندارد و موفق بوده است.
در این کارنامه، مرغدارانی که عملکرد مناسبتری دارند، تلفات کمتری ایجاد میکنند و تعداد بیشتری مرغ سالم و استاندارد به کشتارگاه تحویل میدهند، امتیاز عملکرد بالاتری دریافت کنند و در دورههای بعد از سهمیه و مشوقهای مناسبتری برخوردار شوند.
در مقابل، اگر عملکرد یک واحد ضعیف باشد، ابتدا علت آن بررسی شود؛ زیرا همه تلفات لزوماً ناشی از ضعف مدیریتی نیست و عواملی مانند کیفیت جوجه، بیماری، شرایط اقلیمی و سایر عوامل خارج از کنترل مرغدار نیز باید در ارزیابی لحاظ شوند.
این مدل میتواند مشابه منطق تخفیف در بیمه خودرو باشد؛ یعنی همانطور که راننده کمریسک و کمخسارت از سابقه بهتر و تخفیف برخوردار میشود، مرغدار دارای عملکرد بهتر نیز از سابقه عملکردی بهتر و مزایای بیشتری در تخصیص نهاده برخوردار شود.
منافع احتمالی طرح برای مرغدار
مرغدار انگیزه بیشتری پیدا میکند که:
جوجه باکیفیتتری انتخاب کند؛
خوراک و غلات باکیفیتتر تهیه کند؛
مدیریت سالن را جدیتر انجام دهد؛
تلفات را کاهش دهد؛
بیماری را سریعتر تشخیص داده و برای کنترل آن اقدام کند؛
مصرف نهاده را مدیریت کند؛
دانش و مهارت خود را افزایش دهد؛
و در نهایت تعداد بیشتری مرغ سالم و قابل عرضه به بازار تولید کند.
بنابراین مرغدار موفق نهتنها از تولید و فروش مرغ سود میبرد، بلکه عملکرد خوب او میتواند در تخصیص نهاده دورههای بعد نیز برایش مزیت ایجاد کند.
منافع احتمالی برای دولت
از طرف دیگر، دولت نیز میتواند از این مدل منتفع شود؛ زیرا هدف صرفاً توزیع نهاده نیست، بلکه تبدیل نهاده به تولید واقعی است.
این سیستم میتواند موجب:
مدیریت بهتر ذخایر نهاده؛
کاهش هدررفت و مصرف غیرهدفمند؛
ایجاد انگیزه برای کاهش تلفات؛
افزایش تعداد مرغ قابل عرضه به بازار؛
افزایش قابلیت پیشبینی تولید؛
شناسایی مرغداران منظم و کارآمد؛
شناسایی واحدهایی که نیاز به آموزش یا اصلاح مدیریتی دارند؛
و ایجاد اطلاعات واقعیتر برای تصمیمگیریهای بخش تولید
شود.
در واقع پیشنهاد این است که نهاده صرفاً بر اساس تعداد جوجه واردشده به سالن تخصیص پیدا نکند، بلکه عملکرد واقعی مرغداری نیز در تخصیص نهاده نقش داشته باشد.