نویاب، صنعت در استان گلستان سالهاست در حاشیه سیاستهای کشاورزی محور قرار گرفته و بسیاری از فعالان این حوزه معتقدند نبود استراتژی روشن و نگاه حمایتی از سوی مدیران، موجب عقبماندگی تولید در این استان شده است. قطعیهای مکرر برق و ناترازی انرژی نیز در سال جاری تیر خلاصی بر پیکر صنایع گلستان وارد کرده و بسیاری از واحدهای تولیدی را با کاهش شدید ظرفیت فعالیت مواجه ساخته است. رشید میرزا محمدی، مدیرعامل و رئیس هیاتمدیره شرکت «دیبا تجارت هیرکان» که در زمینه توزیع و پخش لوازم آرایشی و بهداشتی فعالیت میکند و بیش از ۶۰ نیروی جوان را در استان به کار گرفته است، در گفتوگو با ما به صراحت از مشکلات صنعت گلستان سخن میگوید. وی معتقد است که بزرگترین مانع پیش روی صنعت استان، نگرش و ساختار فکری مدیران استانی است؛ مدیرانی که به باور او، هیچگاه صنعت را در اولویت برنامههای خود قرار ندادهاند.
*در خصوص فعالیتهای شرکت دیبا تجارت هیرکان توضیحاتی دهید؟
این شرکت در زمینه توزیع و پخش لوازم آرایشی و بهداشتی فعالیت میکند و حدود ۶۲ نیرو در استان در این مجموعه تولیدی و صنعتی مشغول فعالیت هستند. میانگین سنی نیروهای ما ۳۱ سال است و همه جوان هستند.
* مشکلات شما بهعنوان تولیدکننده در استان چیست؟
مهمترین مشکل ما در استان نگرش و ساختار فکری مسئولین و مدیران است. سختترین سال صنعت برای تولیدکنندگان سال ۱۴۰۴ بود و هنوز هم میبینم مسئولان ما در استان فقط روی کاغذ حرف میزنند و شعار میدهند.
از سالهای گذشته استراتژی اقتصادی استان بر کشاورزی استوار بوده و امروز بنگاههای اقتصادی ما قربانی این نگاه هستند. در حالی که استانهای همجوار هم ساختارهای کشاورزی قوی دارند و هم در صنعت و گردشگری رشد کردهاند، ما نه تنها صنعت را توسعه ندادهایم بلکه زیرساختهای کشاورزی هم امروز به دلیل بحران آب فروپاشیده است.
*چرا وضعیت تولید و صنعت در استان بهبود پیدا نمیکند؟
به این دلیل که صنعت دغدغه مسئولان ما نیست. ما هر سال و حتی هر روز با یک سورپرایز جدید از طرف مسئولان و کشور در حوزه صنعت مواجه میشویم و تنگناهای ما بیشتر میشود. یک دهه مشکلات تحریم، نوسانات ارزی و تورم داشتیم و امسال هم ناترازی انرژی تیر خلاصی بود. قطعیهای ۱۱ یا ۱۲ ساعته برق، مشکلات سنگینی برای ما ایجاد کرده است. امیدوارم صحبتهای ما به گوش مسئولین استان برسد.
در کشورهای در حال توسعه، بنگاههای کوچک اهمیت دارند. اگر بتوانیم تعداد این بنگاهها را افزایش دهیم، بنگاههای بزرگ هم رشد خواهند کرد. به نظر من تنها راه نجات اقتصاد ایران، بها دادن به کسبوکارهای کوچک است؛ اما در استان ما هر زمان کوچکترین ناترازی رخ میدهد، اول صنعت قربانی میشود. یک دهه است شعار حمایت از تولید داده میشود، اما در عمل حمایتی صورت نگرفته است. بنابراین هیچ دلیلی وجود ندارد که جوانان وارد حوزه تولید شوند. ما هیچگاه از مسئولان استان حس حمایت نگرفتهایم. نگاه آنها به صاحبان صنعت و کسبوکار، نگاهی فرصتطلبانه است؛ در حالی که میتوانیم نقش موثری در اقتصاد استان داشته باشیم.
*حمایت بانکهای استان از تولید چگونه است؟
بانکهای استان کمکحال صنایع نیستند. آنها سود کوتاهمدت میخواهند، اما تولید چنین سودی را در بازه کوتاه نمیتواند تامین کند. من برای ساخت سوله برای شرکتم به سراغ ۲۱ بانک در استان رفتم و هیچکدام همکاری نکردند. یک بینظمی قوی برای نابودی صنعت در استان وجود دارد؛ در غیر این صورت این حجم از بیتدبیری و ایجاد مشکل برای صنعتگران قابل پذیرش نیست.
